محدودیت تغذیه ای و ورزش خطر ابتلا به دیابت بارداری را کاهش نمی دهد

11جولای 2019 - این فرضیه که به حداقل رساندن افزایش وزن در زنان باردار چاق، برای اجتناب از دیابت حاملگی مفید است، در تحقیق انجام شده توسط محققان بخش غدد درون ریز و متابولیسم دانشکده ی پزشکی دانشگاه وین، تایید نشد. در حقیقت، حتی ممکن است محدودیت مصرف کربوهیدراتها در طول بارداری برای مادر و نوزادش زیان بار باشد. این نتایج به تازگی در مجله ی Diabetes Care منتشر شده است.

دیابت بارداری نوعی از دیابت است که در دوران بارداری ظاهر می شود و در بیشتر موارد دوباره، -حداقل بطور موقت-، بلافاصله پس از تولد نوزاد، ناپدید می شود. تخمین زده شده است که در اتریش، همچنین در سایر نقاط اروپا، از هر هفت زن باردار، یک نفر به دیابت بارداری مبتلا می شود. متاسفانه، هنوز اطلاعات دقیقی در مورد نرخ ابتلا به دیابت بارداری در اتریش در دسترس نیست، زیرا اطلاعات کارتهای بارداری(Mutter-Kind-Pass) ، هنوز ارزیابی نشده اند. برآوردها نشان می دهد که تقریبا یک سوم از زنانی که تحت تاثیر دیابت بارداری قرار می گیرند، همچنین چاق هستند.

یکی از مهمترین عوامل خطر دیابت بارداری، چاقی مادر است. توصیه می شود افزایش وزن در دوره ی بارداری برای زنان چاق، بین 5 تا 9 کیلوگرم محدود شود اما در بسیاری از زنان چاق، افزایش وزن بارداری از این محدوده تجاوز می کند. به منظور بررسی امکانات و شاخص های اجتناب از دیابت حاملگی در زنان چاق، مداخلات سبک زندگی تغذیه ای برای 436 زن ، به عنوان بخشی از پروژه ی EU DALI(ویتامین D و مداخله ی شیوه زندگی برای دیابت بارداری) مورد ارزیابی قرار گرفت. در این پروژه بخش غدد درون ریز و متابولیسم دانشگاه وین، به رهبری دکتر Alexandra Kautzky-Willer متخصص غدد درون ریز، نقش مهمی ایفا کرد.

در این پروژه گروهی از زنان باردار چاق جهت تغییر رژیم غذایی و تطابق با پنج شیوه زندگی، آموزشهایی را بمنظور: کاهش مصرف نوشیدنی های قندی، کاهش مصرف کربوهیدرات ها و چربی های سریع الجذب و افزایش مصرف پروتئین ها و فیبرهای تغذیه ای دریافت کردند. گروه کنترل تغییری در عادات غذایی خود ندادند. گروه دیگری از زنان چاق برای انجام فعالیت بدنی منظم ثبت نام شدند و توصیه هایی برای ورزش مناسب دریافت کردند. گروه کنترل در این قسمت از تحقیق، هیچ گونه فعالیت بدنی نداشتند.

گرچه افزایش وزن زنانی که به توصیه های غذایی عمل می کردند، کمتر بود، اما همچنان میزان قند خون ناشتای آنها و غلظت مواد ناشی از تجزیه ی چربی ها مانند اسیدهای چرب و کتون ها در خون آنها بالا بود. افزایش غلظت مواد ناشی از تجزیه ی چربی ها با کاهش مصرف کربوهیدرات ارتباط داشت. همچنین سطوح بالاتری از اسیدهای چرب آزاد در خون نوزادان متولد شده ی آنها دیده شد. در نشانگرهای متابولیکی گروه های دیگر تغییری یافت نشد. با این حال، بر اساس نتایج این مطالعه، افزایش تمرینات فیزیکی به میزان مصرف مکمل ویتامین D در جلوگیری از ابتلا به دیابت بارداری، موثر بود.

به طور خلاصه، می توان نتیجه گرفت که مداخلات تغذیه ای تأثیر قابل توجهی بر متابولیسم مادران چاق و نوزادان آنها دارد. با این حال، مزیت کاهش وزن گیری در طی بارداری با محدود کردن کربوهیدرات برای زنان باردار چاق به طور همزمان باعث افزایش میزان چربی و انتشار اسیدهای چرب آزاد در خون مادر و نوزاد می شود، که عواقب آن هنوز روشن نیست و باید بیشتر مورد بررسی قرار گیرد.

دکترKautzky-Willer  می گوید: دیابت بارداری عامل اصلی خطر ابتلا به دیابت نوع 2 در زنان، پس از زایمان است و همچنین خطر ابتلای کودک را به دیابت نوع 2 از طریق برنامه ریزی جنینی افزایش می دهد. توسعه ی اقدامات پیشگیرانه در طول و بعد از بارداری یک هدف مهم در مبارزه با اپیدمی دیابت است، اما ممکن است رژیم های کم کربوهیدرات برای زنان باردار ایده آل نباشند.

دکتر Jürgen Harreiter، متخصص غدد درون ریز و یکی از نویسندگان این مطالعه گفت: شواهدی برای تایید یک تعریف مشخص برای افزایش وزن ایده آل در دوران بارداری هنوز در دست نیست، به ویژه در مورد زنان چاق و بهمین دلیل به مطالعات بیشتری نیاز داریم.

منبع:

https://medicalxpress.com/news/2019-07-diet-gestational-diabetes.html